Κάλυμνος

Νησί με πλούσια μυθική παράδοση. Ήταν γνωστό στην αρχαιότητα μαζί με τη Λέρο με την ονομασία:
"Καλύδναι νήσοι". Κατοικήθηκε την προϊστορική Εποχή. Ως πρώτοι κάτοικοί του αναφέρονται οι Κάρες,
οι Λέλεγες, και οι Πελασγοί, ενώ αργότερα εγκαταστάθηκαν Δωριείς από την Πελοπόννησο.
Στους προϊστορικούς χρόνους το νησί ήταν αρχικά χωρισμένο σε εφτά δήμους και διοικούνταν δημοκρατικά.
Την αρχαϊκή Εποχή (7ος αι.π.Χ.) εντάχθηκε στη δωρική εξάπολη και μετά το τέλος των Περσικών Πολέμων έγινε μέλος της Α΄ Αθηναϊκής Συμμαχίας.

Το 144π.Χ. υποδουλώθηκε στους Ρωμαίους. Στην αρχή οι Ρωμαίοι παραχώρησαν στο νησί προνόμια, ενώ στη συνέχεια επέβαλαν βαριά φορολογία και λεηλάτησαν τους θησαυρούς του με αποτέλεσμα την εξαθλίωσή του.
Κατά τη βυζαντινή εποχή γνώρισε επανειλημμένα πειρατικές επιδρομές και φυσικές καταστροφές, κυρίως σεισμούς, με μεγαλύτερο αυτόν του 535μ.Χ. που άλλαξε τη μορφή του. Την περίοδο της Φραγκοκρατίας (1204 - 1261) βρισκόταν υπό την επιρροή του Βυζαντίου. Το 1306 καταλήφθηκε από τους Ιππότες του Αγίου Ιωάννη,
στους οποίους παρέμεινε ως το 1522.

Την περίοδο των Ιπποτών, γνώρισε καταστροφές, τόσο από σεισμούς όσο και από τουρκικές και πειρατικές επιδρομές. Οι πειρατικές επιδρομές συνεχίστηκαν σε όλη τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας, γεγονός που ανάγκασε τους Καλύμνιους να εξοπλιστούν, για να μπορέσουν να τις αντιμετωπίσουν. Αυτό συνέβαλλε στην ετοιμότητά τους κατά την αντιμετώπιση των Τούρκων.

Παρ' όλα αυτά, η Κάλυμνος δεν απαλλάχτηκε από τον τουρκικό ζυγό παρά μόνο το 1912. Τότε γνώρισε νέα περίοδο σκληρής κατοχής από τους Ιταλούς, Γερμανούς και Βρετανούς. Ενώθηκε οριστικά με την Ελλάδα το 1948. Σε όλη τη διάρκεια της ιστορίας οι κάτοικοι της συνδέθηκαν στενά με τη θάλασσα. Οι επιδόσεις των κατοίκων στη σπογγαλιεία συνέβαλαν στο πλούτο και τη φήμη που απέκτησε το νησί.
Η Πόθια: Πρωτεύουσα και λιμάνι της Καλύμνου, απλώνεται πυκνοδομημένη στους πρόποδες και στις πλαγιές δυο λόφων αλλά και στην κοιλάδα που απλώνεται ανάμεσά τους. Τα σπίτια στους λόφους, άσπρα ή στο χρώμα της ώχρας, διώροφα και τριώροφα, αρχοντικά, βίλες και παραδοσιακά, έρχονται σε αντίθεση με τη γκρίζα πέτρα.
Στην κοιλάδα το τοπίο αλλάζει εντελώς, με δεντροστοιχίες, πεύκα και κυπαρίσσια με ασβεστωμένους κορμούς.
Η προκυμαία στολίζεται με τα αγάλματα του Σκέβου Ζερβού, της Καλυμνιάς και του Ποσειδώνα, έργα του Μιχάλη Κόκκινου και της κόρης του Ειρήνης.

Βαθύ: Ύστερα από διαδρομή σε ορεινό και άνυδρο τοπίο εμφανίζεται το Βαθύ, μια καταπράσινη όαση.
Τα σπίτια απλώνονται αραιά μέσα στον κάμπο και πυκνώνουν προς το μυχό του κλειστού όρμου, θαυμάσιου φυσικού φιόρδ που αξίζει να επισκεφθείτε. Το Βαθύ που φτάνει ως την περιοχή Στημένια, είχε κατοικηθεί από τη Νεολιθική Εποχή. Το γεγονός επιβεβαιώνουν τα λείψανα ακρόπολης και ναού. Η κατοίκηση συνεχίστηκε και στα Βυζαντινά Χρόνια. Σημαντικός ήταν ο οικισμός της Ρήνας που απλωνόταν στις πλαγιές των λόφων, κοντά στο λιμάνι και καταστράφηκε στις αρχές του 15ου αιώνα, από τους πειρατές, τη νύχτα της Ανάστασης. Σήμερα στη Ρήνα έχει χτιστεί το εκκλησάκι της Αγίας Ειρήνης και μπορείτε να θαυμάσετε το τοπίο με τα βράχια και τους μικρούς κόλπους.

Εμπορειός: Ήσυχο παραλιακό χωριό, με λίγους κατοίκους που ασχολούνται με τη γεωργία, τη κτηνοτροφία, και την αλιεία. Ο Εμπορειός υπήρξε εμπορικό κέντρο στην αρχαιότητα, καθώς το λιμάνι προστατεύεται από τα νησιά Καλαβρός και Τέλενδος.

Μασούρι: Παραθεριστικό κέντρο, στη δυτική πλευρά του νησιού, μετά τις Μυρτιές. Απέναντι βρίσκεται το νησί Τέλενδος και όλη η περιοχή είναι πολύ γραφική. Πίσω από τον οικισμό υψώνονται απόκρημνοι επιβλητικοί βράχοι.

Μυρτιές: Οι άφθονες μυρτιές έδωσαν το όνομά τους στον όμορφο παραλιακό οικισμό, πίσω από τον οποίο υψώνονται εντυπωσιακοί απόκρημνοι βράχοι. Βρίσκεται ακριβώς απέναντι από το νησί Τέλενδος, από την οποία χωρίζεται με ένα στενό δίαυλο, περίπου 700μ. Πλοιάρια συνδέουν τις Μυρτιές με τη Τέλενδο, η οποία αποκόπηκε από την Κάλυμνο στο μεγάλο σεισμό του 535 μ.Χ.

Πάνορμος: Παραθεριστικός οικισμός σε καταπράσινη περιοχή, με ωραίες ακρογιαλιές, το Καντούνι και τα Λινάρια. Η Πάνορμος βρίσκεται στην περιοχή του αρχαίου Μέσου Δήμου, του Δάμου, όπως λέγεται έως σήμερα. Πολύ κοντά είναι η θέση "Τσουκαλαριό", με αρχαία εργαστήρια αγγειοπλαστικής.

Χωριό: Παλιά πρωτεύουσα του νησιού, χτισμένη στη μέση κοιλάδας (σε απόσταση ασφαλείας για το φόβο των πειρατών) και σε συνέχεια της Πόθιας. Βρίσκεται πολύ κοντά στον αρχαίο Δάμο και στους πρόποδες του κάστρου. Το Χωριό είναι η καρδιά της Καλύμνου, όπου οι παραδόσεις διατηρούνται ζωντανές.

Γύρω νησιά
Τέλενδος : Ακριβώς απέναντι από την τουριστική περιοχή της Καλύμνου- Μυρτιές, Μασούρι - βρίσκεται η Τέλενδος, με το μοναδικό οικισμό στραμμένο προς το κανάλι που χωρίζει τα δυο νησιά. Το κανάλι είναι μόλις 700μ. και η διαδρομή με εκδρομικό σκάφος διαρκεί δέκα λεπτά. Τα δυο νησιά ήταν ενωμένα ως το 535μ.Χ., όταν φοβερός σεισμός χώρισε τα δύο νησιά, παρασύροντας στο βυθό την πρωτεύουσα Ποθαία, η οποία ήταν χτισμένη σε αυτό το σημείο. Αργότερα η Τέλενδος αποτέλεσε χωριστό βασίλειο. Περπατήστε στα στενά δρομάκια, ανεβείτε προς το μικρό πευκοδάσος, καθίστε στα γραφικά ταβερνάκια του νησιού. Ψηλότερη κορυφή είναι η Ράχη (459μ.) από όπου η θέα είναι μαγευτική. Η Τέλενδος έχει έκταση 5τ. χλμ.

Ψέριμος: Το μεγαλύτερο από τα νησιά που ανήκουν στην Κάλυμνο, με χαμηλούς λόφους (ο ψηλότερος έχει ύψος 268μ). Βρίσκεται ανάμεσα στην Κάλυμνο και στη Κω, σε απόσταση περίπου 6 μιλίων και από τα δυο νησιά. Πίσω από τον οικισμό, στο λιμάνι, απλώνεται μικρός ελαιώνας και δάσος με πεύκα. Η μικρή προβλήτα δέχεται καθημερινά από την Κάλυμνο και την Κω σκάφη με πολυάριθμους ημερήσιους εκδρομείς. Το ήρεμο τοπίο μεταμορφώνεται και το ήσυχο λιμάνι αποκτά έντονη κίνηση. Οι αμμουδεροί όρμοι στο λιμάνι και το Βαθύ κάνουν τη Ψέριμο μοναδική. Στο νησί έχουν εντοπιστεί λείψανα αρχαίου οικισμού, τον οποίο ορισμένοι αρχαιολόγοι ταυτίζουν με το δήμο Πειραιωτάν. Στα δυτικά βρίσκεται το νησάκι Πλατύ, που ένα τμήμα του, αποτελεί ξεχωριστή βραχονησίδα με το όνομα Νεκροθήκη, από τους αρχαίους χρόνους. Η Ψέριμος προσφέρεται για ήσυχες διακοπές και περιπάτους. Έχει έκταση 15τ. χλμ. και οι κάτοικοι της ασχολούνται με την κτηνοτροφία, την αλιεία και τον τουρισμό.